στο 11 from Το δισάκι by τομαράκι & Alliage

φτου κι απ'την αρχή
σε κυκλική διαδρομή
όλα μηδέν κι ένα γιατί
σ'ένα χαρτί, στο έλεος ενός γραφειοκράτη
και 'γω να περιμένω αναπάντητη
για να στηθώ, να συγκριθώ
σε ακριβοπληρωμένη τσόντα
αρκεί να έχω τα προσόντα
να τρώω λάσπη και μετά να πλένω δόντια
να 'χω ένα λαμπερό χαμόγελο
για να τηρείται το συμβόλαιο

'ψάχναν να βρούνε συσκευή
σε προσφορά μισή τιμή
να μη μιλάει και πολύ
μα να 'χει ανθρώπινη μορφή
για να χρεώνει στον επόμενο την κρυφή του την πληγή
όλοι σε μια σειρά φτιάχνουν ουρά
γιατί το τέρας δεν χορταίνει με λεφτά
θέλει συναίσθημα και κοινωνική συνεισφορά
σε πείθει να κάνεις τη διαφορά και σε φορά
πρέπει να βγάλει τον χειμώνα
κι ας ζωγραφίζουν μ'αίμα τα παιδιά

θέλουν να φέρομαι ανάλογα
μα όλα φαίνονται παράλογα
οι αισθήσεις μου πονάνε
μου ζητάνε να τα δω σα παρανάλωμα
κακό το σκάλωμα

μονοτονία, δουλεία κι υπνηλία
αφορμή για φασαρία το άγγιγμα μου μέσα στα λεωφορεία
ψυχραιμία κι αγωνία!
περιμένουν για μια δόση στη γωνία τα ταμεία
συγκρουόμενα κρανία
η απόγνωση επιδημία
θέλουν να βάλουμε μυαλό
μου λένε είναι για καλό
να μη μιλώ να μη γελώ
μονάχα να κολυμπώ στην επιφάνεια
γιατί αν κοιτάξω στο βυθό θα φοβηθώ
μα ο φόβος είναι κάτι πλαστικό
και 'μεις το χουμε για προσάναμμα

• DIY
• Devotional
• Athens