Dier Baren by SCHiM

<oOovoOVOovoOo>

Als de dieren het nageslacht baren in ijle mist
vol gevaren, zweven en drijven ze tussen
de bliksemdienaren door, onder het vriendelijke
gejuich van de zwartgeblakerde gevleugelde
toeziener op de vreemde gang van zaken.
De warme bessen-rode gloed smeert de lichamen
in kleurvolle balsem doorheen het helende
sfeerbeeld dat de geesten wakker schudt.

Maar dan moeten we ze weer loslaten, een na een,
onze dierbaren. Door het ongelukkige toeval,
het lot ten uitvoer, smart in het hart. Genadeloze
transformatie door de kneedbaarheid en rekbaarheid
van het ongeschrevene, als een wiegende
symfonie van alle golvingen samen die, zonder
uitzondering, elk op zich het absolute middelpunt
vormgeven van telkens weer een nieuwe werkelijkheid.

De dieren worden mist, gaan heen in het gedoofde
licht van de generatieve verdwijning. De wonde
van verlies en pijn gesneden op de grens tussen
het wezen, de verwachting en het afscheid dat
alle tijdelijkheid markeert met een definitieve
scheidingslijn tussen wensdroom en harde realiteit.

Tom B.

Meng-projecties der individu&
-<o<O>o>-
Vloeien & Voegen samen ter Transmissie
-- >>
Waren rond in het overmatig grenzeloze
<<>>
Tasten af -
Sonore grenzen >> Onbekend terrein; de steM die roept //
-------O---------
Instant ontvangen Ongeïdentificeerd Gecomponeerd
Parallel
Sub-Object
<<<>>>