Kokon from Lepiej by Jeże

trzydzieści metrów kwadratowych spokoju
tu żadne chmury nie przesłonią twych myśli
za oknem świt nadziei i lęku
dźwigasz się z łóżka nie wydając dźwięku

w łazience schowek brzęczy żyletkami
ślady ukryjesz pod rękawami
jesteś produktem gorszego sortu
świat nie przewidział dla ciebie komfortu

zobacz, ja wyciągam do ciebie swą rękę
tak jak ty jestem tylko wystraszonym człowiekiem
otwórz oczy, przestań ciągle uciekać
szczęście jest jak strzała, czasem można je schwytać

jeśli poznają prawdę o tobie
te rzeczy, które nie mieszczą się w głowie
kopną cię w dupę jak trędowatego?
czy ujrzą w tobie bliźniego swego?

jak wytłumaczysz białe plamy w CV?
że gryzłeś rękę, która cię żywi?
kokon dobroci, w którym się schroniłeś
znów cię wydali, i będziesz, kim byłeś

tak, to ja wyciągam do ciebie swą rękę
tak jak ty jestem tylko wystraszonym człowiekiem
otwórz oczy, przestań ciągle się pytać
szczęście jest jak pociąg, czasem trzeba poczekać

• Rock
• alternative rock
• artrock
• Skarżysko Kamienna