Ulica from Płonie by Blokowisko

Nocą spoglądam w okno
Widzę w nim swoje odbicie
Patrzę w niebo pełne gwiazd
Co znikną o świcie

W ciemności nie rozpoznaje słów
I myśli z oddali
Nie czuję ciała nagiego
Wśród dotyków i szeptów
Rano budzi mnie życie
Woła wschodzące słońce
Szukam za oknem gwiazd
A widzę tylko ulicę
I widzę tylko ulicę,
I czuje tylko ulicę
I marzę ulicę, i robię ulicę
I muszę ulicę, wychodzę w ulicę!
Czuję wzrok ludzi na sobie
I widzę ich splątane ręce
Miny tępe od marzeń i snów
Które rodzą udrękę
Kieruję oczy ku ziemi
Ukoić ból spalonych źrenic
Otacza mnie zimno i chłód
Ulicy
A ja chcę widzieć siebie
Z gwiazdami na niebie
Nieskazitelnym
I nieśmiertelnym

Chcę nie czuć ludzi
Nie chcę ich widzieć
Chcę być już wolny
Z dala od ulic
Jak gwiazda na niebie


///

At night i glance at the mirror
I can see the reflection of my own
I look into the starred sky
which will vanish by the dawn


In the darkness i don’t recognize words
nor thoughts from the distance
I can’t feel the naked body
among touches and whispers

In the morning i am awoken by life
Calling the rising sun
I look for the stars out the window
But I can see only the street

I can see only the street
I feel only the street
I dream the street, I do the street
I must the street, I go out the street!


I feel only peoples’ look upon me
I see their twisted hands
Faces dumbed with dreams and fantasies
which cause torment

I direct my eyes to the ground
To ease the pain of burned pupils
I am sourounded with coldness and chill
of the street

I just want to see myself
With stars in the sky
Flawless
And timeless

I want not to feel others
Not to see them
I want to be free
Away from streets

As a star in the sky

• Alternative
• post-punk
• Warsaw