Powoli from Płonie by Blokowisko

Powoli kroczę ścieżkami mojego miasta
Mijam zardzewiałe trzepaki, przy których nie ma już beztroskich twarzy
Przy których bawią się tylko dorośli trzepiąc stare dywany
Których szare twarze obserwuję przez zakurzone miraże


Mijam przystanki autobusowe, wokół których gromadzą się ludzie
Otulają się dymem papierosa i pogardliwie spoglądają na ławkę
Która zajęta jest przez kloszarda
Śpiącego w potłuczonym szkle i rozlanym płynie

Mijam zablokowane ulice, którymi przejdzie kolejna manifestacja
Albo pobiegnie kolejny bieg długodystansowy
Przez zaciemnione szyby widzę wkurwione miny kierowców
Rzucających puste słowa przed siebie


Spoglądam w kalendarz - za tydzień znów tam będę
I znów spotkam te same smutne twarze
I znów przyjdą te same gorzkie myśli
I znów będę kroczył
Sam!
Powoli!
Ścieżkami mojego miasta!

///

Slowly, I am treading the paths of my town
I am passing by corroded carpet-hangers by which there are no more carefree faces
By which only the adults play by beating old carpets
Whose grey visages I observe through dusted mirages
I pass by the bus stops by which people are gathering
They enfold in cigarette smoke and look scornfully at the bench
Occupied by a hobo
Sleeping in shattered glass and split beer

I am passing by blocked streets on which another manifestation will go
or another marathon will be held
Through darken glasses I can see some drivers’ pissed-off faces
Throwing empty words
I look by in the calendar I’ll be there next week again
I will meet the same faces
The same bitter thoughts will come
And I will be treading again
Alone!
Slowly!
Through the paths of my town!

• Alternative
• post-punk
• Warsaw